Baʼzi qadimgi faylasuflar vaqtni toʻgʻri chiziq deb hisoblab, uni kelajakdan oʻtmishga oqib oʻtadigan va hech qachon ortga qaytmaydigan daryoga oʻxshatishgan. Boshqa, kam boʻlmagan qadimgi faylasuflar esa: "Vaqt harakati oxirni boshlanish bilan bogʻlaydi va bu cheksiz marta sodir boʻladi — shuning uchun vaqt cheksizdir", deyishgan. Shu bilan ular vaqtni doiraga oʻxshatishgan. Ammo keyin Aristotel (falsafadagi birinchi dialektik) kelib, hammasini oʻzgartirib yubordi. Xoʻsh, Aristotel nima qilgan edi?