Svetlovning Agniya Barto uchun yozgan paradoksal epigrammasidagi tushirib qoldirilgan ikki soʻzni joyiga qoʻying: Men hozir haqiqatni oʻrnataman, Biz sen bilan gʻamgin sheʼrlarni yoqtirmaymiz. Oh, Agniya! Men seni shunchalik sevaman-ki, [tushirib qoldirilgan] kuchim yetmaydi.