Iltimos, V. Turiyanskiyning xumorlik haqidagi gʻamgin sheʼrini davom ettiring: "Qaltiroq qoʻlim bilan raqam teraman, muloyim bir ovoz javob beradi — oʻldi... Zoʻrgʻa oyoqqa turdim, achinganidan koʻzlarim yoshga toʻla. Oʻzi-ku hali tirik, tentak, lekin basharasi koʻkarib ketgan. Koʻnglim aynib, koʻkragim yonmoqda, endi qayerga boraman? Devordan tikilib turibdi..."