Hayotiy voqea. Yosh hamshira kichik yoshli oʻgʻlini tez-tez oʻzi bilan ishga olib borardi va shifoxona tartib-qoidalariga rioya qilish uchun unga oq xalat va telpakcha tikib beradi. Shifoxona tartibiga koʻnikkan bola qayerdandir baxila va qoʻlqop topib, ularni kiyadi, doka niqob taqadi va toʻgʻri operatsiya xonasiga yoʻl oladi. "Bu yana nima degani?" degan qatʼiy savolga u gʻurur bilan maʼlum bir shifokorlik ixtisosligini aytadi: "Men — ...". Uning javobini bir soʻz bilan yakunlang.