Umar Xayyomning Txorjevskiy tarjimasidagi ruboiysi: "Dunyoni shaxmat taxtasiga oʻxshatardim: Goh kunduz, goh tun, piyodalar-chi? — Biz sen bilan. Suradilar, siqadilar — va urib oladilar, Soʻngra qorongʻu qutiga tinch qoʻyadilar". Ayting-chi, tarjimada zamonaviylikka moslash uchun qanday noaniqlikka yoʻl qoʻyilgan?