Konstantin Sitnikovning hikoyalaridan birida bu odamni barmogʻi atrofida aylantirib (laqillatib) ketishgani aytiladi. Aleksandr Chijevskiyning toʻrtligini uning familiyasi bilan yakunlang: "Ey sen, quyosh dogʻlarini koʻrgan Oʻzining ajoyib jasorati bilan, Bilmas eding, menga qanchalik tushunarli Va yaqin boʻlishini sening gʻamlaring, ...".