Jon Apdayk sheʼridan parcha: Furotning bir yeriga shoʻngʻib, Ular chuqurlikka ketishar, To krovat ostidan turib, Nyu-Yorklik va xotinini sanchishar. Tun yarmida parquni teshish! Dersiz: barakalla, mardlar! Men esa hisoblaymanki, [boʻsh joy] — Kosmik surbetlar. Boʻsh joyni toʻldiring.