"Yevgeniy Onegin" romanining qoralamalarida biz, bir qarashda, aniq mantiqsizlikka, ritm va qofiyaning mutlaqo yoʻqligiga duch kelamiz: Toʻshakda hayajon bilan oʻtirib, Tatyana zoʻrgʻa nafas olardi, Xatni haqiqatda na qayta oʻqishga, na imzolashga jurʼat etolmay, Va odamlar nima deydi deb oʻylardi. Va imzoladi: T.L. Ushbu bandning oxirgi satrini qanday oʻqish kerak?