Siz goʻzal Narsis haqidagi hikoyani yaxshi bilasiz, lekin Oskar Uayld bu hikoyani boshqacha soʻzlab bergan. "Narsis halok boʻlganda, oʻrmon nimfalari — driadalar — jilgʻadagi chuchuk suv koʻz yoshlardan shoʻr boʻlib qolganini payqashdi. — Nega yigʻlayapsan? — deb soʻrashdi driadalar. — Men Narsisga motam tutyapman, — deb javob berdi jilgʻa. — Ajablanarli emas, — deyishdi driadalar. — Axir, u oʻrmon boʻylab oʻtganda biz doim uning ortidan yugurardik, sen esa uning goʻzalligini yaqindan koʻrgan yagona zotsan. — U goʻzalmidi? — deb soʻradi oʻshanda jilgʻa. — Buni sendan koʻra yaxshiroq kim bilishi mumkin? — hayron boʻlishdi oʻrmon nimfalari. — U kunlarini sening qirgʻogʻingda, sening suvlaringga egilib oʻtkazmasmidi? Jilgʻa uzoq vaqt jim qoldi va nihoyat javob berdi: — Men Narsis uchun yigʻlayapman, garchi uning goʻzal ekanligini hech qachon tushunmagan boʻlsam ham. Men yigʻlayapman, chunki..." Xoʻsh, jilgʻa nima uchun yigʻlagan edi?