Oʻtgan asr boshlarida Moskvada shon-shuhrat sari intilayotgan doim och sanʼat ahli, rassom Aleksandr Osmerkinni yegulik uchun yuborish foydasiz ekanligini bilishardi. Baʼzida u ellik tiyin (u vaqtlar uchun katta pul!) olib, yarim soatdan keyin ulkan sholgʻom, bir nechta pomidor, bir juft qovoqcha va boʻsh kerosin bidoini bilan qaytib kelardi. Doʻstlarining hayrat bilan bergan: "Sashka, bu nima?" degan savoliga u gʻurur bilan javob berardi: "Bu..." Bir soʻz bilan yakunlang!