Dmitriy Pavlichkoning sheʼrini ikki soʻz bilan yakunlang: "Qonxoʻr Torkvemada oʻlganida, butun Ispaniya boʻylab gadoydek kiyingan, inson podasining makkor choʻponlari — rohiblar tarqaldi. ...Ularning oʻzlari hammaga inkvizitor endi yoʻqligini aytishardi. Odamlar esa ularni tinglab yigʻlashardi... Hatto yashirincha ham jilmayishmasdi; ehtimol, tiran oʻlganini, ammo... juda yaxshi eslashardi".