Hazrat Navoiyning “Mahbub ul qulub” asaridan parcha keltiramiz. U gunoxsiz bechoralarga jafo qiluvchidir. U azoblash va kaltaklashga oʻrgangan, berahm, miyasi poʻlatdan, koʻngli esa tosh kabidir.Uning bu ishlari odam tugul devning ham qoʻlidan kelmaydi. U soxa kishilarining beraxm insonlari ilgari bizda juda kӯp bӯlgan. Diqqat savol, hurmatli bilimdonlar: Hazrat Navoiy bobomiz kimga bu taʻrifni berganlar?