Maʼlumki, birinchi sovet sunʼiy yoʻldoshi diametri yarim metrdan biroz koʻproq boʻlgan, antennalari moʻylovsimon, dvigatelsiz sayqallangan sfera shaklida yasalgan edi. Orbitaning minimal balandligi 200 kilometr atrofida boʻlgan. Minglab (hatto oʻn minglab) odamlar sunʼiy yoʻldoshni oddiy koʻz bilan kuzatganliklari va gazetalarda uni qachon kuzatish qulayroqligi haqida yozilgani isbotlangan fakt. LEKIN! Sayqallangan sferadan qaytgan nur — bor-yoʻgʻi kichik yorqin nuqtacha, sunʼiy yoʻldosh antennalari esa juda ingichka edi. Savol: sunʼiy yoʻldosh juda kichik, masofa kamida 200 kilometr boʻlishiga va unda birorta ham tekis qaytaruvchi yuza boʻlmasligiga qaramay, qanday qilib minglab odamlar birinchi sunʼiy yoʻldosh uchishini oʻz koʻzlari bilan koʻrishgan?