Karen Nalbandyanning fantastik hikoyasida Parij qamalidan yillar davomida oʻlim darajasida charchagan insonning oʻylari tasvirlanadi: "Men loyihalashtirgan devorlar yengilmas. Strategiya — deyarli magʻlubiyatsiz. Ammo bu yerda hamma narsa faqat menga tayanib turibdi. Men tirik ekanman — shahar barchaga qarshi tura oladi...". Tez orada Parijning koʻzi aslida 1964-yilda yozilgan kitobga tushadi. Bu qaysi kitob?