1932-yilning kuzida Oʻzbekistonga tashrif buyurgan taniqli rus yozuvchisi qiziqarli kuzatuvni qayd etgan: bu oʻlkada hamma narsada inson hayotining makon va vaqti goʻyo quyib qoʻyilgan ikki obraz, ikki shakl hukmronlik qiladi. Buxoro aholisi birinchi obraz bilan uygʻongan lahzadan boshlab uchrashadi: bu choynak ham, pichoq ham, xoʻjalik ishlariga chiqishdan oldin kiyadigan shlyapasi hamdir. Ikkinchisini esa osmon ham, oʻtov ham, doʻppi ham, choy ichiladigan piyola ham eslatadi. Bu qanday ikki obraz?

Arka (ravoq) va gumbaz. Yozuvchi Sigizmund Krjijanovskiy shunday yozgan: "Aslida barcha oʻzbek shaharlarining butun makoni — yer yuzasidan to tom yuzasigacha — arka-gumbazli chiziqlar bilan chizilgan... Buxoroning biror bir turgʻuni ertalab turib, oʻzining ertalabki choyini uchi arkasimon oʻtkirlashgan choynakdan ichadi va... pichogʻini chiqarib, uning ikki tomonlama arkasimon shakldagi tigʻi bilan sabzavotlarni toʻgʻraydi. Soʻngra, doʻppisining ustidan arkasimon shakldagi shlyapasini kiyib... burchakda turgan, uchi asta-sekin arka shaklida torayib boruvchi ketmonni oladi va ichki hovliga xoʻjalik ishlariga chiqadi... Gumbaz esa, nafis arkadan farqli oʻlaroq, pastqamroq, demokratik va hamma uchun ochiqdir. Agar pastga qarab sanasak: osmonning moviy gumbazi — gumbazsimon oʻtov — oʻtov ichida yulduzsimon naqshli doʻppi kiygan odam, uning qoʻlida esa toʻntarilgan gumbazcha shaklidagi piyola. Gumbaz juda baland choʻqqilarga koʻtarilmaydi. U Buxoro va Samarqand bozorlarining barcha qadimiy binolarini tosh doʻppi kabi yopib turadi".